ΣΤΙΧΟΙ

Πληγωμένοι Δράκοι
Θέλω
Τρυπάς Τη Σιωπή
Υποκρινόμενος
Κοριτσάκι
Σ' Αυτό Το Ταξίδι
Η Πόλη Των Αθανάτων
α.Σκιά-Γέννεση
β.Νανούρισμα
γ.Απόδραση
δ.Εφιάλτες
ε.Φιλί Θανάτου
Χαοτική Πόλη
Κλειστοφοβία
Μουσικό Νερό
 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

Πληγωμένοι Δράκοι

Πληγωμένα φεγγάρια , σ`αναζητούν
χάρτινα λιμάνια, ξαναγυρνούν
πληγωμένα τραίνα,σ`αναζητούν
χάρτινες αλήθειες , ξαναγυρνούν
σαν εφιάλτες ξαναγυρνούν

Χάρτινοι πύργοι τις σκιές φυλακίζουν
πληγωμένοι δράκοι που δειλά δακρύζουν
δεν έμεινε τίποτα για σένα
τα κομμάτια σου μετράς απελπισμένα

Πληγωμένες στάχτες , σ`αναζητούν
χάρτινοι φίλοι ξαναγυρνούν
πληγωμένοι δρόμοι , σ`αναζητούν
χάρτινες αγάπες , ξαναγυνούν
σαν εφιάλτες ξαναγυρνούν

Θέλω έναν πεινασμένο
να του χαρίσω ένα γυμνό κορμί
Θέλω ένα πορνείο
να το κάνω βουλή
Θέλω μια νοικοκυρά
να την βγάλω στο κλαρί

Θέλω ένα βρώμικο όνειρο
Άπιαστο μόνο για μένα

Θέλω έναν αλκοολικό
στο τελευταίο ονειρικό του ποτήρι
Θέλω έναν πρεζάκια
στην αγωνία του να κάνω χαρακίρι
Θέλω έναν σατανά
να πιούμε ένα τσιγάρο
Θέλω ένα εξιλαστήριο
κοινονικό θύμα να λυντσάρω

Θέλω έναν θεό τιμωρό
χωρίς αμαρτωλούς θύματα
Θέλω μια βιασμένη συνείδηση
με φονικά αγάπης αισθήματα
Θέλω έναν κλεμμένο χρόνο
να του κλέψω το δάκρυ του
Θέλω έναν σακάτη εραστή
να του κλέψω την ανάγκη του

Τρυπάς τη σιωπή

Τρυπάς τη σιωπή
Με φόβο στα μάτια
Τις φλέβες μου
Κάνεις κομμάτια
Αιμορραγείς - αιμορραγώ
Στης ηδονής σου τον ρυθμό
Μ'οδηγείς - σ`οδηγώ
Σε ιλιγγιώδη εκτροχιασμό

Σ`αυτό το χορό
Σ`αυτό το χορό στο κενό
Είναι άρρωστοι οι δρόμοι
Για όσους μένουν μόνοι

Καταδικασμένος μωρό μου
Χορεύω σε σπασμένο γιαλί
Κυνηγημένος δραπέτης
Φονιάς στην ονειροπηγή
Με κρατάς - σε κρατώ
Με του ιούδα το φιλί για φυλαχτό
Ακροβατείς ακροβατώ
Σάλτο θανάτου στης αγάπης τον γκρεμό

Δως μου την καρδιά σου
χάρισέ μου τα όνειρά σου
να σου μιλήσω για επανάσταση
των χαμένων ρόκερ την ανάσταση

Δως μου το χρήμα σου
Δως μου το ποίημα σου
να σου μιλήσω για φιλοσοφίες
αιώνια γαλήνη που θα βρείς στις θρησκείες

Πλησιάζει το κτήνος
την ψυχή  μου θέλει το κτήνος
Υποκρινόμενος επαναστάτης
της ζωής μας αφέντης κι επιστάτης

Γίνε μαριονέτα το θύμα
ανδροκρατούμενο κτήμα
να σου μιλήσω στην τρυφερή ματιά σου
πως καταστρέφω την δύναμη  της γεννιάς σου

Κοριτσάκι

Γουστάρω που με κοιτάς
Σταράτα όταν μου μιλάς
Τσιγάρο όταν στρίβεις
Τα όνειρά σου που ξετυλίγεις
Μ`ερεθίζει το γυμνό κορμί σου
Με τρελένει το σκληρό φιλί σου
Εσύ κουκλα μου εσύ, μ`αρέσεις πιο πολύ
Εσύ κούκλα μου εσύ , μου γεμίζεις τη ζωή

Χάνομαι να σ`ακούω να γελάς
Στο αυτί γλυκόλογα να μουρμουράς
Να ξεσκίζεις τα σεντόνια
Στου οργασμού τα ηλεκτρόνια
Ν` ανατέλεις την αυγή
Να χορεύεις στη βροχή
Μέλι το δικό σου στόμα
Φίλα με σ`όλο μου το σώμα

Σ`αυτό το ταξίδι

Σ` αυτό το ταξίδι ,σ`αυτό το ταξίδι
το ιπτάμενο τσίρκο κλέβει καρδιές
Σ`αυτό το ταξίδι , σ`αυτό το ταξίδι
δολοφόνοι κλόουν χαρίζουν ζωές
Σ`αυτό το ταξίδι , σ`αυτό το ταξίδι
τρομοκράτες καταπίνουν δάκρυα φωτιές
Σ`αυτό το ταξίδι , σ`αυτό το ταξίδι
μάγοι εραστές πουλάν αγάπες φυλακές
Σ`αυτό το ταξίδι , σ`αυτό το ταξίδι
Έλα κι εσύ μαζί μας  σ`αυτό το ταξίδι
Όσο είναι καιρός σ`αυτό το ταξίδι
Σ`αυτό το ταξίδι χωρίς γυρισμό
Σ`αυτό το ταξίδι χωρίς λυτρωμό
Σ`αυτό το ταξίδι ο πόνος γελά δυνατά
Σ`αυτό το ταξίδι η χαρά πονάει τρελά

Η πόλη των αθανάτων

α. Σκιά-γέννεση

Σε υγρά κελλιά η μούχλα σκουπίζει
τα δειλά δάκρυά μας
Μας νταντεύει με παραδείσους
τυχερών παιχνιδιών
καθώς χτίζονται γύρω μας
μεγαλύτεροι οι τοίχοι
Στον αυλόγυρο που απλώνουμε τα όνειρά μας
κομματιασμένους μας βρίσκουν
σε προσφυγικά ερείπια
με τη σύριγγα καρφωμένη
στη γραμμή του ορίζοντα

β. Νανούρισμα

Η όξινη βροχή της πόλης
μας στολίζει με χρυσοβιολετιές ανταύγειες
Στους υπονόμους του μυαλού μας
Λυπημένοι σκίουροι παιδικής αφέλειας
μας κλεινουν τα μάτια

γ. Απόδραση

Η ζωή μας προβάλλεται
πίσω απο διαφημίσεις αστυνομικών δελτίων
Μεταξωτά μανεκέν μας γλυκοφιλούν
Στη νεκρική ανασφάλειά μας
Σε στρατόπεδα συγκέντρωσης
τα αστρικά ταξίδια μας
Εμείς με το νου στην απόδραση
κάθε μέρα ,κάθε στιγμή
κι ολοένα μετριόμαστε μεταξύ μας
κι ολοένα λιγοστεύουμε
λίγο από ζωή , λίγο από θάνατο
πολυβολούμε το σκοτάδι
με την πιο σχιζοφρενή
ερωτική αιχμή του μυαλού μας
βιάζοντας μωρές παρθένες
στο κρεβάτι του φόβου μας

δ. Εφιάλτες

Βρυκόλακες νεοάνθρωποι
προσκυνούν το σιδερόφραχτο ήλιο
ξορκίζοντας το τίμιο ξύλο
των πασάλων της καρδιάς μας
Αχνοφέγγει το μέλλον μας
σαν άναμα τσιγάρου σε αφέγγαρο βράδι
κάτω από πυρηνικά ηλιοβρόχια
εκεί που φωτογραφίζονται
οι ακρωτηριασμένες ελπίδες
των εργατών όλου του κόσμου
Νεκροζώντανοι σε μια πόλη
κινηματογραφημένων αποστολών
οικοπεδοφάγοι νταβατζίδες
ξεσκίζουν τα σωθικά της μάνας γης
που αιμορραγεί ψυχανεμίζοντας
πάνω από τα κεφάλια μας
το τσεκούρι της εκδίκησης
Δημοσιογραφίσκοι με κροκοδείλια δάκρυα
γραφειοκράτες υπολογιστές
πλανητάρχες καίσαρες , ιεροεξεταστές
ξεπουλημένοι στη θεία πρόνοια της λεηλάτησης
μας γλείφουν τις πληγές στο λαιμό
με τη γλώσσα της φοβισμένης Αίχιδνας
Εγκληματολογόντας, Σούρνοντας
Ξεπουλώντας γλοιωδικά , ρουφιανεύοντας
εγκυμονούν το καλούπι
του αυριανού ένστολου πολίτη

ε. Φιλί Θανάτου

Βρώμισε ο παράδεισος
από ομαδικούς τάφους πεινασμένων
Τι έγιναν τα όνειρά μας λέω
Μάνες με μαύρα μαντήλια θάβουν
με τα ίδια τους τα χέρια τα παιδιά τους
Τι έγιναν τα παιδικά μας όνειρα λέω
Η αγωνία μας , η απόγνωση , η ελπίδα μας ,
η αγάπη μας λέω πουλιέται κι αγοράζεται
σε τιμή ευκαιρίας σε ταμπέλες με δώσεις ,
σε ενέσεις , σε πληρωμένα δάκρια
σε πληρωμένα όνειρα
τι έγιναν τα όνειρά μας λέω
Ουρλιαχτά υποταγής μας κυνηγούν
με την κραυγή του τρελού
τραίνου των ονείρων μας
τι έγιναν τα όνειρά μας λέω
Φιλί θανάτου μου δίνεις μάνα
τι έγιναν τα όνειρά μας λέω
Γέμισαν τα ψυχιατρεία από ανήλικα παιδιά
Η τρέλλα έγινε σύντροφος και φίλος
Σταματείστε τον πόλεμο
Σταματείστε τον πόλεμο
τι έγιναν τα όνειρά μας λέω
τι έγιναν τα όνειρά μας λέω

Κάτω από τους κήπους τους κρεμαστούς
τοξικά απόβλητα γεννούν αστούς
Σπέρνουν αγκάθινα στεφάνια
Αγάλματα δίχως περιφάνεια
Χαμερπείς άρχοντες πόρνοι και δειλοί
Διαφεντεύουν τον πόθο μας για φυγή
Γριές άρρωστες μας μαχαιρώνουν
Με χρυσό μαχαίρι μας σκοτώνουν

Χορεψέ με , χόρεψέ με
Αυτή η πόλη μυρίζει έρωτα
Χορεψέ με , χόρεψέ με
Αυτή η πόλη μυρίζει θάνατο
Χορεψέ με , χόρεψέ με
Αυτή η πόλη...

Εμπόροι φυλακίζουν φεγγαροαχτίδες
Μας πουλούν κονσέρβες άνοιξης κι ελπίδες
Ανέραστοι άγγελοι μεθοκοπούν γυμνοί
Μαστιγωμένοι από νέον φώτα στη βροχή
Φτωχοί κουρελιασμένοι κι άρρωστοι
Ζητιανεύουν ζωή από τον υπέρτατο εραστή
πιστέψαν στον παράδεισο αμετανόητα τρελλοί
μα γι` αυτούς η πόρτα είναι κλειστή

Κάτω στην παραδεισένια αλάνα
παιδάκια ψωνίζει η ψυχανώμαλη πουτάνα
Μάνα , στον ύπνο πνίγει τα παιδιά της
Σε νάυλον σακούλες σεριανάει τα όνειρά της.

Κλειστοφοβία

Κρατώ το δάκρυ
Ενός σκιάχτρου που αγάπησε
Ξεδιψώ στην πληγή σου
που ποτέ δεν άνθισε
Ιχνοβατώ στην ρώτα
σκοτεινών ουρανών μου
Ναυαγώ στα φώτα
Οι μνήμες των πληγών μου
Κόβω με νυστέρι
της νύχτας το σπέρμα
Στο κρεβάτι μιας θύελας
που ποτέ δεν φτάνει στο τέρμα

Ψυχορραγώ στης αλήθειας το ψέμα
Σιωπηλή η κραυγή μου αρουραίος με στέμμα
Σάπια ανθρωπάκια μου ρουφούν το αίμα
Υψώνω τα χέρια για ένα σου βλέμα

Αλητεύω στους χάρτες
του ιδρωμένου κορμιού σου
ζητιανεύω το ατελείωτο
του αραχνοΰφαντου φιλιού σου
κοντανασαίνω στην αύρα
των γυνμνών σου ποδιών
Γυναίκα όμορφη
των γλυκών επιθυμιών
Σ'αγγίζω
Ανάβεις στον εφιάλτη μου φωτιά
Τρελλός γυρίζω
Καθως διασχίζεις την άδεια μου ματιά

Μουσικό νερό

Σε πήρε ο ύπνος στο χαμόγελό σου
Όλη νύχτα φύλαγα
συντοφιά στον άγγελό σου
Τα μάτια σου θύμισες
Γαλαζοπράσινες λίμνες
Αγριολούλουδα θλιμμένα
που ανβιώνουνε μνήμες
Κάποιο πρωι θα σε ξυπνήσω έτσι απλά
κι όταν μυρίσω πάνω σου τα όνειρα τα χθεσινά
θα σου χαρίσω μουσικό νερό για να ξυπνήσεις
είναι ο καιρός στην παιδική σου φωνή να γυρίσεις

Το ξέρω θα φύγεις την αυγή
Πανσέληνος γλυκό κρασί
Είπες θα φύγω μακριά
Απόψε η θλίψη μου με νικά
Άγγελοι χαϊδεύουν το κορμί σου
Ζεσταίνονται στην γλυκειά αναπνοή σου
Ζωγραφίζουν τα όνειρά σου
κι εγώ φοβάμαι να μείνω μακριά σου